Wstęp

Społeczne nauczanie Zjednoczonego Kościoła Metodystycznego, w skład którego wchodzi Kościół Ewangelicko-Metodystyczny w RP, wyrażone w historycznym dokumencie pt.: Social Principles, sięga swymi korzeniami początków działalności metodystów. Jan Wesley tworząc pierwsze stowarzyszenie metodystów opracował Zasady Ogólne dla tych stowarzyszeń. Zawarł w nich podstawowe informacje o tym, jakimi powinni być członkowie metodystycznych stowarzyszeń. Najogólniej rzecz ujmując chodziło o to by, unikali zła, czynili dobro oraz korzystali z ustanowionych przez Boga środków łaski. Co jest złem, a co dobrem, szczególnie jeśli chodzi o ciągle nowe zachowania społeczne oraz odkrycia naukowe to kwestia podlegająca nieustannej dyskusji i nowym sformułowaniom.

Odniesienie metodystów do najważniejszych kwestii społecznych może rodzić wiele kontrowersji, które wszak nie przekreślają, ale dobitnie uzasadniają potrzebę posiadania oficjalnego stanowiska całego Kościoła właśnie w kwestiach kontrowersyjnych czy niejasnych. Metodyści Brytyjscy do dnia dzisiejszego wydali cały szereg ważnych dokumentów, które wyrażają opinię Konferencji Dorocznej (synodu) na najważniejsze i aktualne problemy społeczne. Podobnie działo się w amerykańskim nurcie ruchu przebudzeniowego.

W Polsce Zasady Socjalne opublikowane zostały po raz pierwszy w Pielgrzymie Polskim w pierwszym półroczu 1996 roku. Była to wersja przyjęta przez Konferencję Generalną obradującą w 1992 r. w Luisville, Kentucky. Konferencja Generalna, obradująca w 1996 r. w Denver, Kolorado uchwaliła kolejnych kilkanaście poprawek. Ten to właśnie, zmodyfikowany tekst oddajemy do rąk polskich czytelników. Mamy świadomość tego, że kolejna Konferencja Generalna może dokonać dalszych zmian i uzupełnień.Zasady Socjalne są oficjalnym dokumentem Kościoła, który jednak w żadnym razie nie narzuca poglądów, a jedynie odzwierciedla aktualne trendy w życiu Kościoła. Jest jakby tablicą informującą o aktualnych poglądach Kościoła w kwestiach społecznych. Konferencje Centralne poszczególnych regionów świata mają prawo adaptacji tekstu do swej lokalnej sytuacji. Z prawa tego skorzystała w Europie Konferencja Centralna Niemiec oraz Konferencja Centralna Europy Środkowej i Południowej. Wprowadziły one nowe zapisy dotyczące np. alkoholizmu, rolnictwa czy spraw seksualnych. Konferencje Doroczne, jako podstawowe jednostki prawne Kościoła, mają swobodę dalszej adaptacji. By jednak móc kompetentnie adaptować należy znać tekst oryginału. Polska wersja Zasad Socjalnych (ze względu na szacunek do tego historycznego dokumentu używam nazwy Zasady Socjalne a nie Zasady Społeczne, co byłoby może bardziej zrozumiałe i właściwe w Polskim kontekście) jest wiernym tłumaczeniem tekstu przyjętego przez ostatnią Konferencję Generalną, której delegaci, świeccy i duchowni, w przygniatającej liczbie reprezentowali amerykański punkt widzenia. W czasie lektury należy więc koniecznie wziąć pod uwagę fakt, że tekst ten nie został napisany dla kontekstu polskiego, ale raczej odzwierciedla perspektywę amerykańską. Jestem jednak głęboko przekonany o tym, iż stanowić będzie on dobry materiał pomocniczy dla wszystkich wierzących i myślących ludzi, którzy będą chcieli znać poglądy całego Zjednoczonego Kościoła Metodystycznego na ważne kwestie społeczne. Wskazówki Kościoła wyrażone w tym dokumencie nie mają na celu narzucania komukolwiek czegokolwiek. Zostały wypracowane nie po to, by dzielić, ale raczej inspirować do myślenia i pozytywnego działania. Cieszyłbym się, gdyby społeczne nauczanie Kościoła, wyrażone w Zasadach Socjalnych znalazło szerokie grono czytelników, nie tylko wśród współwyznawców ale i wśród całej ekumenicznej rodziny. Wiem, że na wiele spraw mamy te same lub podobne poglądy. Te zaś, które w pierwszym odruchu sprawiają wrażenie odmienności pojmowania prawd biblijnych, niechże stanowią podstawę do rzeczowej, braterskiej rozmowy i współdziałania na rzecz lepszego zrozumienia kontrowersyjnych kwestii. Społeczne nauczanie Kościoła Ewangelicko Metodystycznego w RP, oparte na Zasadach Socjalnych, może wnieść nowy powiew w dyskusję nad aktualną problematyką społeczną Państwa.

Modlę się o to, by publikacja ta stała się katalizatorem konstruktywnych rozmów, rozbudzając świadomość społeczną wśród wszystkich naszych współwyznawców. Ewangelia Jezusa Chrystusa ma swój wymiar duchowy i społeczny. Czas już wyjść z getta parafialnej aktywności na szersze wody życiaspołecznego.

Bp Dr Edward Puślecki

ZASADY SOCJALNE SPOŁECZNE NAUCZANIE ZJEDNOCZONEGO KOŚCIOŁA METODYSTYCZNEGO

Przedmowa do wydania polskiego Czytaj dalej…

Pod koniec 1739 roku osiem do dziewięciu osób, głęboko przekonanych o grzechu i z całą powagą pragnących odkupienia, przyszło do ks. Wesley’a w Londynie. Osoby te pragnęły, aby on spędzał z nimi pewien czas na modlitwie i poradził im, jak mają się uchronić przed przyszłym gniewem jaki zawisnął nad nimi. Aby zapewnić sobie więcej czasu dla tej wielkiej pracy, Wesley wyznaczył im na spotkania jeden dzień w tygodniu, mianowicie każdy czwartek wieczorem. Osobom tym, jak i nowym, którzy coraz liczniej przybywali na te spotkania, udzielał on wskazówek jakie uznał za najbardziej potrzebne. Spotkania zawsze kończono modlitwą dostosowaną do potrzeb uczestników.

Taki był początek Zjednoczonego Stowarzyszenia, najpierw w Europie, a później w Ameryce. Takie stowarzyszenie, to nic innego, jak “wspólnota ludzi w zorganizowanej formie, poszukujących mocy pobożności, zjednoczonych dla wspólnej modlitwy, przyjmowania słów napomnienia i czuwających nad sobą wzajemnie w miłości, by sobie nawzajem dopomagać do uzyskania zbawienia”.

Aby się okazało, czy osoby te rzeczywiście pracują nad swoim zbawieniem, podzielono każde stowarzyszenie na mniejsze kręgi, zwane klasami. Klasę tworzyło około 12 osób, z przewodniczącym na czele. Jego zadaniem jest: Czytaj dalej…